www.mikrovalto.gr

Τυχαία φωτογραφία

Αναζήτηση


Τ΄ς Κατιρίντς ου Λάκκους Εκτύπωση

Τ'ς Κατιρίντς ο Λάκκος και το γεφύρι

Τ'ς Κατιρίντς (της Κατερίνας) ο Λάκκος και το γεφύρι του. Ο μύθος θέλει το όνομα να το έχει πάρει από μια Κατερίνα που πνίγηκε στα ορμητικά νερά του.

Σημείο αναφοράς και γεωγραφικό -"τριεθνές"- όριο για τρεις δήμους. Το Δήμο Καμβουνίων, το Δήμο Σερβίων και το Δήμο Αιανής. Σημείο αναφοράς για το πανέμορφο τοπίο αλλά κυρίως για τα μνημεία άλλων εποχών που είναι διάσπαρτα σε μια ακτίνα 1-2 χιλιομέτρων.

Το ξεκίνημα για το οδοιπορικό έγινε από το Μικρόβαλτο. Μετά τα Παλιάμπελα παίρνω την κατηφόρα με τις πολλές στροφές με προορισμό την πρώτη στάση στη βρύση του "Μάλλιου". Παρά τις βελτιώσεις το κομμάτι αυτό του δρόμου εξακολουθεί να είναι δύσκολο και επικίνδυνο. Η βρύση δεν έχει πια νερό. Ίσως να φταίει η παραμέληση «καλλιέργειας» της πηγής, ίσως η πηγή να στέρεψε κιόλας. Περισσότερο συναισθηματικός ο λόγος του ενδιαφέροντος, επειδή κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του'80 από τον  πολιτιστικό σύλλογο της "Ελπίδας" επί θητείας του υποφαινόμενου. Σήμερα πάντως μάλλον είναι "παραφωνία" για το τοπίο και δεν έχει λόγο ύπαρξης.

lakk._01lakk._03lakk._02

Λίγα μέτρα παρακάτω έχω μπροστά μου το γεφύρι «στς Κατιρίντς» τοΛάκκο. Πάλι οι μνήμες έρχονται από τις αρχές της δεκαετίας του '60 όταν το φορτηγό του Μπάρμπα Γιάννη που εκτελούσε το δρομολόγιο, για μας το επιβατικό κοινό, μέχρι τα Σέρβια, περνούσε με δυσκολία μέσα από το λάκκο που πάντα είχε αρκετό νερό. Η σημερινή γέφυρα κατασκευάστηκε στα τέλη της ίδιας δεκαετίας.

lakk._04lakk._05lakk._07lakk._08

Πριν τη γέφυρα στρίβω αριστερά για το νερόμυλο του Λοιπόν(η). Βρίσκομαι κοντά διανύοντας μια απόσταση γύρω στα 400-500 μέτρα μέσα ή δίπλα από την κοίτη του λάκκου που το νερό είναι λιγοστό. Η ομορφιά του τοπίου είναι

lakk._10lakk._11lakk._12lakk._13

εκπληκτική όχι μόνο από την πλούσια βλάστηση των πλατανιών αλλά και από τις βραχομορφές που χάσκουν κατά μήκος του ρέματος, που πιο κάτω από το μύλο μεγεθύνονται και σχηματίζουν ένα άγριο φαράγγι. Αρκετά ερείπια καταμαρτυρούν άλλες εποχές, που θυμούνται οι μεγαλύτεροι, τότε που λειτουργούσε ο μύλος τ' Λοιπόν(η)  και όλο το χωριό  κατέβαινε  για να αλέσει το στάρι ή τη βρίζα. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950!

lakk._18lakk._19lakk._20lakk._21

Η επιστροφή στο γεφύρι μου φάνηκε πιο σύντομη. Περνώντας το δεξιά υπάρχει ένα ανοιχτό πλάτωμα δίπλα από την κοίτη του λάκκου που προσφέρεται να διαμορφωθεί με ήπιες παρεμβάσεις σε ένα καταπληκτικό παρκάκι, σε χώρο αναψυχής και ξεκούρασης.  Ένας χώρος πάντως που τον ασχημίζουν τσιμεντένιοι όγκοι και μισογκρεμισμένες αποθήκες, υπολείμματα του πρόσφατου παρελθόντος που πρέπει άμεσα να απομακρυνθούν.

Προχωρώντας λίγο πιο πάνω από μακριά και δεξιά στο ύψωμα, λίγα μέτρα από το δρόμο φαίνονται τα ερείπια του σπιτιού και των βοηθητικών χώρων του νερόμυλου του Παπαμήκα.  Ο Μύλος του Παπαμήκα βρίσκεται ανατολικά και λίγο πιο χαμηλά. Κι αυτός λειτουργούσε παράλληλα με το Μύλο τ' Λοιπόν(η) και εξυπηρετούσε τους κατοίκους του Τριγωνικού.

lakk._23lakk._24lakk._36lakk._32lakk._33lakk._34lakk._28lakk._29

Αυτό όμως που θα προκαλέσει στον κάθε επισκέπτη την μεγαλύτερη εντύπωση είναι το πέτρινο τοξωτό  γεφύρι που βρίσκεται λίγα μέτρα και νότια από το Μύλο του Παπαμήκα και σχεδόν δίπλα (10-15) από τον υπάρχοντα δρόμο. Πόσοι από μας τους ντόπιους που περνάμε σχεδόν καθημερινά από εκεί το ξέρουμε. Φοβάμαι πολύ λίγοι. Δυστυχώς! Η κατασκευή του ανάγεται στις αρχές του 1900, είναι κατασκευασμένο από λαξευμένο μάρμαρο και οι διαστάσεις του είναι περίπου 3μ. πλάτος Χ6μ. μήκος. Επιβάλλεται άμεσα βέβαια να συντηρηθεί και να αναδειχτεί. Τώρα θα μου πείτε από ποια δημοτική αρχή -Καμβουνίων ή Σερβίων-; Από όποια έχει τη θέληση.

lakk._44lakk._49lakk._50

Βγαίνοντας στο σταυροδρόμι με το δρόμο Ρυμνίου-Τριγωνικού βλέπουμε να δεσπόζει το εργοστάσιο μαρμάρων. Το τίμημα της προόδου. Με τις δύο όψεις. Να και πινακίδες -κανονικές και αυτοσχέδιες όπως και αυτή στην είσοδο της γέφυρας- προς τα Καμβούνια. Δε νομίζετε ότι λείπει μία;

Ανατολικά και σε απόσταση περίπου 1 χλμ, δεξιά του δρόμου στο ύψωμα είναι η παλιά εκκλησία της Παναγιάς του Τριγωνικού. Η πρόσβαση δεν είναι και τόσο εύκολη αφού πρέπει να περάσεις μέσα από το Τριγωνικό και να ακολουθήσεις έναν κακοτράχαλο χωματόδρομο. Φυσικά άξιζε τον κόπο γιατί βρίσκομαι σε ένα

lakk._39lakk._40lakk._41lakk._42

καλοδιατηρημένο μνημείο της Μεταβυζαντινής εποχής -φέρεται ότι ανακατασκευάστηκε το έτος 1539, στα θεμέλια ενός παλαιοχριστιανικού ναού-, που οι τοιχογραφίες του χρονολογούνται από το 1552. Άλλωστε στον ίδιο χώρο φαίνονται και ίχνη τειχών που και αυτά ανάγονται στην βυζαντινή εποχή. Αγναντεύοντας νότια και χαμηλά  στο βάθος του ρέματος εύκολα διακρίνει κανείς τα ερείπια ενός ακόμη νερόμυλου. Του Βακούφκου (της εκκλησίας δηλαδή).

lakk._45lakk._46lakk._47lakk._48

Στα πλαίσια της ολοκλήρωσης του οδοιπορικού θεώρησα απαραίτητο να επισκεφτώ την κορυφή του Αγίου Χριστόφορου Προσηλίου με το φιλόξενο καταφύγιο του πολιτιστικού συλλόγου, διανύοντας με το αυτοκίνητο κάτι λιγότερο από 6 χλμ, από τα οποία τα τελευταία 2,5 σε χωματόδρομο. Είχα την ευκαιρία σε προηγούμενο φύλλο της εφημερίδας να περιγράψω το μεγαλείο του χώρου αυτού. Τώρα πέρασα απλά να απολαύσω την ανεπανάληπτη θέα από το μπαλκόνι του Ν. Κοζάνης!!

Στο δρόμο της επιστροφής για την Κοζάνη δε μπορούσε παρά να με συνεπάρουν διάφορες ανάκατες σκέψεις.

-Η ομορφιά του τοπίου.

-Ο χώρος που έσφυζε από ζωή και δημιουργία πριν από πολλά χρόνια.

-Η επιθυμία και η ελπίδα να αναστηλωθεί και να αναπαλαιωθεί κάποτε ένας από τους νερόμυλους.

thumb_lakk._01lakk._09lakk._31lakk._52

-Η αναγκαιότητα να αναδειχτεί το πέτρινο τοξωτό γεφύρι.

-Να διαμορφωθεί και κείνο το παρκάκι δίπλα από το γεφύρι "στς Κατιρίντς του Λάκκου"...

Γιώργος Μαστρογιαννόπουλος

 
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack