www.mikrovalto.gr

Τυχαία φωτογραφία

Αναζήτηση


Δημήτρης Χαμπίδης Εκτύπωση
Τετάρτη, 04 Αύγουστος 2010 18:39
Σεπτέμβρης 2009

Χαμπίδης Δημήτρης


Υποψήφιος βουλευτής με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ημαθίας

 

Γεννήθηκε στο Μικροβάλτο Κοζάνης το 1955, και είναι παντρεμένος με την Ζάννη Αναστασία, νομικό, υπάλληλο του ΙΚΑ Βέροιας. Έχουν δυο παιδιά την Αθανασία πτυχιούχο Γεωπονικής και τον Παντελή μαθητή Λυκείου. Κατοικεί στον Τριπόταμο Βέροιας και είναι μελετητής Γεωπόνος και πρόεδρος της Αειφορικής Α.Ε.

Στέλεχος του μεταδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, της ΚΝΕ και του Κ.Κ.Ε από το 1974 μέχρι τη διάσπαση και αποχώρηση του ΚΚΕ από το ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ. Διατέλεσε, μετά την Δικτατορία, μέλος του Δ.Σ. του φοιτητικού συλλόγου της Γεωπονικής και Δασολογικής Σχολής., μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Γεωπόνων Ημαθίας. Από τα ιδρυτικά μέλη του ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα είναι γραμματέας της Ν.Ε. του ΣΥΝ και μέλος Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Ημαθίας, μέλος του Αγροτικού Τμήματος της Κεντρικής επιτροπής του ΣΥΝ και μέλος του Δ.Σ. του ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Υποψήφιος βουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ στην Ημαθία στις βουλευτικές εκλογές του 2009.

ΠΗΓΗ: Γραφείο Τύπου της Ν.Ε. ΣΥΝ Ημαθίας


ΑΡΘΡΑ του Δημήτρη Χαμπίδη

"Αντιμνημονιακό Μέτωπο", του Δημήτρη Χαμπίδη 12.2.2012

-

Η Παραγωγή Τροφίμων βασικός κλάδος της οικονομίας
Ιαν. 2010 στο www.mikrovalto.gr κλικ εδώ
-


ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ ΕΧΕΙ ΛΑΜΠΡΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ,

ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΟ ΜΕΛΛΟΝ!

του Δημήτρη Χαμπίδη, Γεωπόνου

στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ 29.1.2009

Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Ημαθίας

 -Τι φταίει για τη σημερινή στασιμότητα;
Τις σκέψεις, ιδέες και προτάσεις γύρω από αυτό το ζήτημα, που απασχολεί σχεδόν κάθε Ημαθιώτη, εκθέτουν στην «Η» συμπολίτες μας, των οποίων τις απόψεις δημοσιεύουμε σε συνέχειες.
Σήμερα εκθέτει τις απόψεις του ο Χαμπίδης Δημήτριος, Γεωπόνος- Μελετητής, πρώην μέλος του Δ.Σ. του ΓΕΩΤΕ, Γραμματέας της Ν.Ε. ΗΜΑΘΙΑΣ του ΣΥΝ.
Η ανάπτυξη της ΗΜΑΘΙΑΣ. Αιτίες της σημερινής κατάστασης
Το πρόβλημα της ανάπτυξης του νομού Ημαθίας δεν είναι σημερινό πρόβλημα, και δεν οφείλεται μόνο στην διεθνή πραγματικότητα, η κρίση της οποίας βρίσκεται στον μηχανισμό κεφαλαιακής συσσώρευσης(συστατικό στοιχείο του καπιταλισμού). Είναι πρόβλημα διαχρονικό και συνδέεται άρρηκτα με το μοντέλο ανάπτυξης της Ελλάδας τουλάχιστον των τελευταίων τριών δεκαετιών. Ένα μοντέλο όπου η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙ ΜΕ ΔΑΝΕΙΚΑ. Και παράλληλα έχουμε δυσανάλογα εξοπλιστικά προγράμματα και σαν να μη μας έφταναν όλα αυτά, με δανεικά κάναμε και την ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ.
Έτσι σήμερα, πέρα από τα διεθνή χαρακτηριστικά της κρίσης, η χώρα μας έχει δυο σημαντικούς επί πλέων αρνητικούς παράγοντες.
Πρώτον είναι υπερχρεωμένη με ξεπουλημένο τον εθνικό μας πλούτο, γι αυτό πληρώνουμε και τα υψηλότερα επιτόκια(το δημόσιο χρέος αυξήθηκε από 190 δις.το 2004 σε 250 δις πράγμα που σημαίνει ότι θα χρειαστεί φέτος να δανειστούμε πάνω από 50 δις. για να καλύψουμε τις ανάγκες μας).
Δεύτερο δεν έχουμε παραγωγική βάση στην εθνική μας οικονομία, δεν παράγουμε αγαθά –αντίθετα στηριχτήκαμε σε τρεις κλάδους -Ναυτιλία, οικοδομή, τουρισμός-, οι οποίοι με την διεθνή κρίση κατέρρευσαν.
Για το νομό μας, που η κύρια οικονομική του βάση ήταν ο πρωτογενής τομέας( γεωργία, κτηνοτροφία, εμπορία μεταποίηση γεωργικών προϊόντων), η υποβάθμιση του και η έναρξη της κρίσης σηματοδοτείται, σαν σταθμός, από την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτό γιατί, ενώ ενταχθήκαμε σε μια ευρύτερη αγορά, την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου λειτουργούσαν άλλοι κανόνες με θετικά και αρνητικά, οι κυβερνήσεις μας αντί να αξιοποιήσουν τα θετικά (επιδοτήσεις, κατάργηση δασμών, κοινωνικό κράτος, διαφάνεια, αξιοκρατία, οργάνωση του κράτους, των συνεταιρισμών, αμοιβές, περιβαλλοντικά θέματα κ.λ.π.), θεοποίησαν τις επιδοτήσεις και μέσω της διαχείρισης τους ενίσχυσαν το κομματικό κράτος, μετέτρεψαν το συνεταιριστικό κίνημα σε εκλογικό ρουσφετολογικό μηχανισμό και εστία διαφθοράς, με αποτέλεσμα την κατάρρευση του και παράλληλα απαξίωσαν την παραγωγική διαδικασία στο θεό της χωματερής, με αποτέλεσμα υποβάθμιση της αγοράς και ελάχιστα έργα υποδομών. Και ότι μέρος από τις επιδοτήσεις, έστω και ελάχιστο, έφτανε στους πολίτες, ιδιαίτερα στους παραγωγούς, οδηγούνταν στην κατανάλωση.
Αυτή η κατάσταση στο νομό μας εκφράζεται- απεικονίζεται με την αποβιομηχάνιση του, τον κατακερματισμό του συνεταιριστικού κινήματος και την εκποίηση των περιουσιακών του στοιχείων για να παρατείνει την επιβίωση του.
Ενώ γνωρίζουμε τι κεφάλαια μαύρα απορροφήθηκαν από τις αποσύρσεις και που πήγαν, πόσα χάθηκαν από την λαχαναγορά της Κουλούρας, πόσα εκατομμύρια πληρώνουμε πρόστιμα ετησίως από τον τρόπο εφαρμογής του ΟΣΔΕ (110 εκ. ευρώ μόνο το2008 πάνω από ένα δις όλα τα χρόνια), από τις ανεξέλικτες χωματερές κ.α.
Έτσι σήμερα κινδυνεύουμε να χάσουμε και την Ρώσικη αγορά του επιτραπέζιου ροδάκινου με την αδυναμία αναλύσεων υπολειμμάτων. Στέκομαι ιδιαίτερα στον πρωτογενή τομέα επειδή θεωρώ ότι είναι το ειδικό πρόβλημα του νομού μας.
Ευθύνες Τοπικών Αρχόντων
Στο συγκεντρωτικό αθηνοκεντρικό κράτος -είμαστε η μονή ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει τοπική αυτοδιοίκηση σε επίπεδο περιφέρειας- οι ευθύνες των τοπικών αρχόντων, προέδρων, δημάρχων, νομαρχών, βουλευτών, υπουργών, κομματικών στελεχών κ.λ.π. δεν είναι μικρότερες από την κεντρική πολιτική ηγεσία.
Διότι πρώτον, κατά κανόνα δέχθηκαν το ρόλο που τους έδωσε η κεντρική εξουσία, σαν ιμάντες μεταφοράς της κεντρικής πολιτικής στο νομό.
Δεύτερον κυριαρχούμενοι από την γενικότερη λογική των έργων βιτρίνας για επανεκλογή, αλλά και της διαχείρισης των επιδοτήσεων, δεν δημιούργησαν υποδομές και δεν προχώρησαν στις απαιτούμενες προσαρμογές στους ευρωπαϊκούς κανόνες (εργαστήρια αναλύσεων, άδειες λειτουργίας κτηνοτροφικών μονάδων, αναγνωρίσεις Ομάδων Παραγωγών ουσιαστικές, χωματερές, Αλιάκμονας, τάφρος 66 κ.α). Τρίτον δεν μπόρεσαν να δημιουργήσουν ένα μακροχρόνιο σχέδιο ολοκληρωμένης ανάπτυξης(στο οποίο θα εντασσόταν όλοι οι φορείς και επενδυτές ) για τον νόμο ή περιοχές του νομού, παρότι τα ευρωπαϊκά προγράμματα το βάζανε σαν προϋπόθεση για χρηματοδότηση. Αντίθετα ο κάθε ένας, για προσωπικές μικροπολιτικές εκλογικές σκοπιμότητες, προσπαθεί να απορροφήσει κονδύλια.
Τέταρτο και ίσως σημαντικότερο, δεν έχουν συνειδητοποιήσει την ταυτότητα του νομού με τις δυνατότητες και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει η ΗΜΑΘΙΑ.
Επί παραδείγματι, πριν δυο χρόνια οι μελετητές γεωπόνοι κάναμε παράσταση στον κ. Νομάρχη και ζητούσαμε λόγω των πολλών επενδυτικών Σχεδίων Βελτίωσης -πάνω από 300 στο νομό, αξίας 3.000.000 ευρώ, από τα οποία 1.500.000 επιδοτούμενα - να ενισχυθεί το αντίστοιχο τμήμα της Διεύθυνσης Γεωργίας με δυο γεωπόνους και δύο υπολογιστές και εκτυπωτές, για να μην χαθούν χρήματα, αλλά και για την γρήγορη διεκπεραίωση των ελέγχων, όταν οι υποαπασχολούμενοι γεωπόνοι περισσεύουν στην Διεύθυνση, λόγω αφαίρεσης –κατάργησης αντικειμένων.
Σήμερα οι φάκελοι κάνουν 4-5 μήνες να ελεγχθούν, με ομολογουμένως σκληρή δουλειά των υπεύθυνων γεωπόνων. Έλεγχοι στα τρόφιμα πόσοι γίνονται και γιατί δεν δημοσιοποιούνται (κρέατα, λάδια, μεταλλαγμένα, κλπ);
Το Ειδικό ή Κύριο Πρόβλημα του Νομού και η Πρόταση μας
Η πρόταση μας αφού μελετά τα δεδομένα της υφισταμένης κατάστασης, τις προοπτικές και δυνατότητες της σημερινής και ιδιαίτερα της αυριανής αγοράς και στηριζόμενη στα μοναδικά –ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νομού μας, προτείνει ένα μοντέλο αειφορικής ανάπτυξης. Άλλωστε, η έννοια της αειφορίας περιλαμβάνει την οικονομική και την περιβαλλοντική διάσταση, αλλά και τη διαπραγμάτευση αυτών των δύο διαστάσεων στο κοινωνικό επίπεδο.
Με άλλα λόγια, η βιώσιμη ανάπτυξη, σε μια σύνθετη σύλληψη, αποσκοπεί στην ταυτόχρονη πραγμάτωση τριών παράλληλων στόχων : στην προστασία του περιβάλλοντος, στην κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη (ισότητα και δικαιοσύνη) και στην οικονομική αποτελεσματικότητα.
Θα μπορούσε μάλιστα να υποστηρίξει κάποιος ότι η βιώσιμη ανάπτυξη επαναφέρει την ηθική στο επίκεντρο των οικονομικών αποφάσεων. (ΟΗΕ) Και αυτά για μας σημαίνουν:
Δυο πρέπει να είναι οι στρατηγικοί ΚΛΑΔΟΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ στόχοι του νομού.
Πρώτος κλάδος τα τρόφιμα. Δεύτερος ο εναλλακτικός τουρισμός. Τρόφιμα. Οικονομική- Κοινωνική Διάσταση
Σήμερα ο κλάδος των τροφίμων είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία στην Ευρώπη αλλά και κλάδος που μπορεί να στηριχτεί σε ήπιες μορφές μικρών φιλικών προς το περιβάλλον μονάδων. Η Ελλάδα είναι μια κατ’ εξοχήν αγροτική χώρα, που έχει ιδανικές συνθήκες παραγωγής τροφίμων υψηλής ποιότητας και θρεπτικής άξιας, λόγω του κλίματος (ηλιοφάνεια, μικροκλίματα, παράδοση στην οικογενειακή προσωπική μορφή παραγωγής)…
Αναφέρω ενδεικτικά παραδείγματα, το λάδι μοναδικό και όμως το πουλάμε ακόμη σε βυτία και οι αγοραστές αφού το νοθεύσουν το πουλάνε σαν φάρμακο η έδεσμα. Τα δημητριακά μας που έπρεπε να είναι σήμερα μόνο για παιδικές τροφές και προϊόντα επώνυμα, πωλούνται μαζί με της βόρειας Ευρώπης, τα οποία είναι μόνο για ζωοτροφές και αυτές χαμηλής ποιότητας και μεταλλαγμένα.
Τα φρούτα και λαχανικά μας, η κομπόστα ροδάκινο, ενώ είχαμε την πρώτη θέση στην παγκόσμια αγορά οι καταναλωτές βλέπουν στην ετικέτα την αλυσίδα διανομής και πουθενά ελληνικό ροδάκινο.
Τα κρέατα μας, που με τον τρόπο εκτροφής και τις ελληνικές ζωοτροφές άντεξαν σε όλα τα σκάνδαλα των τελευταίων χρονών και όμως εισάγομαι το 75% του μοσχαρίσιου κρέατος και 70% του χοιρινού.
Τα γαλακτοκομικά, με την κατοχύρωση της φέτας μας αποκλειστικά σε Ελληνικό προϊόν η Ελλάδα σαν εισαγωγέας τροφίμων μόνο για γαλακτοκομικά πληρώνει σε συνάλλαγμα όσο και για πετρέλαιο. Ενώ για παράδειγμα η αγορά της φέτας στην παγκόσμια αγορά είναι 500.000 τόνοι, η Ελλάδα παράγει σήμερα 120.000 τόνους από τους οποίους οι 80.000 καταναλώνονται στην εσωτερική αγορά.
Μια σοβαρή πολιτική, στρατηγικής σημασίας, θα βάλει σαν στόχο την παραγωγή των 500.000 τόνων που σημαίνει 40.000 χιλιάδες νέες κτηνοτροφικές μονάδες οικογενειακής μορφής με παραγωγή 35-40.000 κιλά γάλα ετησίως και θα έχει τα παρακάτω αποτελέσματα:
Α) Την δημιουργία 80.000 χιλιάδων θέσεων εργασίας άμεσα και 40.000 έμμεσα (στην παραγωγή ζωοτρόφων, στις κατασκευές, στην μεταποίηση του γάλακτος και σε υπηρεσίες στήριξης κ.λ.π.).
Β) Διατήρηση του πληθυσμού στην ύπαιθρο και την περιβαλλοντική στήριξη των ορεινών περιοχών.
Γ) Εξοικονόμηση πολύτιμου συναλλάγματος.
Δ)Το λάδι και η φέτα μπορούν και πρέπει να γίνουν οι κράχτες τα <<γκεσέμια >>στις εξαγωγές των ελληνικών προϊόντων. Να απευθύνονται στην ελίτ της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας αγοράς σαν προϊόντα ποιότητας –πιστοποιημένα και διαφοροποιημένα από τα αντίστοιχα φθηνά, μεταλλαγμένα, χαμηλής ποιότητας και επικίνδυνα των τρίτων χωρών ή ακόμη και της βόρειας Ευρώπης.
Ε) Οι έλληνες της διασποράς, οι τουρίστες που επισκέπτονται την χώρα μας, αλλά και η μοναδική μας Ιστορία είναι μοναδικά –αποκλειστικά πλεονεκτήματα για την προώθηση των προϊόντων μας στην παγκόσμια αγορά.
Για την Ελλάδα και ιδιαίτερα για την Ημαθία πρέπει να είναι μονόδρομος η ανάπτυξη στον κλάδο των τροφίμων, με κριτήρια αειφόρος και παράγωγη διαφοροποιημένων επώνυμων προϊόντων ποιότητας. Και όχι να αυξάνεται το αγροτικό εμπορικό ισοζύγιο. 2,003 δις ήταν το έλλειμμα το εννεάμηνο Ιανουαρίου- Σεπτεμβρίου το 2008.
Υγιεινή Διάσταση Με το ποσό των 90 εκατ. ευρώ το χρόνο θα χρηματοδοτήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση το κοινοτικό πρόγραμμα για τη δωρεάν διανομή φρούτων και λαχανικών στα ευρωπαϊκά σχολεία, με στόχο την καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, θα καλύψει το 50% του προϋπολογισμού του προγράμματος για τη δωρεάν διανομή φρέσκων και μεταποιημένων φρουτολαχανικών στα σχολεία, ενώ κατά προτεραιότητα τα προϊόντα θα προέλθουν από τις λιγότερο αναπτυγμένες ευρωπαϊκές περιφέρειες, προκειμένου να στηριχτεί το αγροτικό εισόδημα των κατοίκων τους. Υπολογίζεται ότι από το πρόγραμμα αυτό θα επωφεληθούν 26 εκατομμύρια παιδιά, ηλικίας 6 έως 10 ετών, σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ το κόστος του προγράμματος ανέρχεται στα 20 λεπτά ανά παιδί.
Σύμφωνα με έρευνα της Kομισιόν, σήμερα, μόνο το 17% των παιδιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση καταναλώνει περισσότερα από 400 γραμμάρια φρούτων και λαχανικών ημερησίως, όπως προτείνεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, από την ίδια έρευνα προκύπτει ότι το 30% περίπου των αγοριών και το 16% των κοριτσιών, ηλικίας 13 - 17 ετών πάσχουν από παχυσαρκία Άλλη μια διάσταση των δυνατοτήτων στα τρόφιμα, αλλά θα πρέπει να παλέψουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για δυο βασικά κριτήρια:
Πρώτον η αποτίμηση της<< αξίας >> της υγείας στα παιδιά δεν μπορεί να είναι της τάξης των 20 λεπτών.
Δεύτερον τα παραπάνω προϊόντα να μην είναι μεταλλαγμένα αλλά ασφαλή και ποιοτικά με πιστοποίηση(ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ, ΟΔΓΕ, ΠΟΠ, ΠΓΕ κλ.π), ΟΤΑΝ η διατροφή αναγνωρίζεται πλέον διεθνώς ως ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν την ανθρώπινη υγεία.
Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, σήμερα υπάρχουν παγκοσμίως περισσότεροι από ένα (1) δισεκατομμύριο υπέρβαροι ενήλικες.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι και η αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας. Στοιχεία της Διεθνούς Ομάδας Αντιμετώπισης της Παχυσαρκίας δείχνουν ότι τουλάχιστον 155 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5 έως 17 ετών παγκοσμίως είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα. Η παχυσαρκία και το υπερβολικό βάρος συνιστούν έναν από τους σημαντικότερους κινδύνους για την εμφάνιση χρόνιων ασθενειών, όπως ο διαβήτης τύπου 2, καρδιαγγειακές παθήσεις, υπέρταση, εμφράγματα, καθώς και ορισμένες μορφές καρκίνου. Επίσης, το 8% των παιδιών και το 3% των ενήλικων υποφέρει σήμερα από μια αλλεργία ή δυσανεξία.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι οι διατροφικές συνήθειες δεν επηρεάζουν την υγεία μόνο σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, αλλά μπορούν να καθορίσουν αν ένα άτομο θα εμφανίσει ή όχι ορισμένες ασθένειες πολύ αργότερα στη ζωή του.
Καταναλωτική Διάσταση- Περιβαλλοντική Διάσταση
Απαιτείται αλλαγή της σημερινής μας καταναλωτικής μας κουλτούρας σε μια νέα κουλτούρα με:
Ανάδειξη αξιών για μια παιδεία κριτικής κατανάλωσης, που με τις επιλογές μας θα αποθαρρύνει την ακρίβεια και θα επιβραβεύει εκείνη την ποιότητα που ενσωματώνει περιβαλλοντικές, ανθρωπιστικές και αξίες κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης.
Οι κλιματικές αλλαγές είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος σήμερα που καλείται να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα, αφού απειλούν άμεσα ή έμμεσα όλες τις πτυχές της ζωής σε περιβαλλοντικό, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο (4η έκθεση αξιολόγησης της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή) και καταδεικνύουν ότι η ανθρωπογενής δραστηριότητα είναι κατά 90% υπεύθυνη.
Άρα ποιος άλλος κλάδος συγκεντρώνει τις παραπάνω προϋποθέσεις (ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ,ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ,ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ) για να επενδύσουμε σαν Νομός αλλά και σαν χώρα;
Δεύτερος Κλάδος ο Εναλλακτικός Τουρισμός
Η Ημαθία χαρακτηρίζεται από τα μοναδικά πλεονεκτήματα
1)την απόσταση από Θεσσαλονίκη και εθνική οδό Αθήνας- Θεσσαλονίκης, την Εγνατία οδό
2) από τα δυο χιονοδρομικά κέντρα ΣΕΛΙΟΥ κ ΤΡΙΑ –ΠΕΝΤΕ ΠΗΓΑΔΙΑ 3) Από τους αρχαιολογικούς χώρους ΒΕΡΓΙΝΑΣ, ΣΧΟΛΗ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, ΛΕΥΚΑΔΙΑ κλ.π
4) Από θρησκευτικά μνημεία και βυζαντινές εκκλησίες, την Παναγία ΣΟΥΜΕΛΑ κ.λ.π.
5) Από φυσικά μνημεία και ομορφιές ΒΕΡΜΙΟ κ ΠΙΕΡΙΑ, ΔΕΛΤΑ ΑΛΙΑΚΜΟΝΑ, ΛΙΜΝΕΣ ΑΛΙΑΚΜΟΝΑ.
6)Από μια ευρεία παραγωγική βάση στον πρωτογενή τομέα, ιδιαίτερα στα τρόφιμα (φρούτα-λαχανικά, κρασιά, τυροκομικά, κρέατα κ.λ.π). Από μια ικανοποιητική αν και άναρχη υποδομή κλινών και χώρων εστίασης.
Δεν υπάρχει όμως επαφή, όχι συνεργασία της μιας μονάδας με την άλλη (χαρακτηριστική η διακρατική ημερίδα της νομαρχίας για το θέμα ) και η απουσία όλων των εμπλεκόμενων-ενδιαφερομένων.
Δεν εφαρμόζεται το Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας, παρότι αποτελούσε όρο ένταξης στα επιδοτούμενα επενδυτικά προγράμματα (ΟΠΑΑΧ και leader). Δεν χρησιμοποιούνται τοπικά προϊόντα και τρόφιμα. Δεν έχουν ένα φορέα ή μια μορφή συντονισμού ενιαίας έκφρασης, μοναδικό φαινόμενο. Τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο και δεν γίνεται στην χώρα μας και στο νομό μας.
Παραδείγματος χάριν αυτές τις μέρες πολλές χιλιάδες επισκέπτες ήρθαν στα χιονοδρομικά της Ημαθίας από ολόκληρη την Ελλάδα. ΕΡΩΤΗΜΑ, πόσοι κατανάλωσαν και γνώρισαν τα τοπικά μας προϊόντα κρέατα, τυροκομικά, ποτά, φρούτα μήλα, λαχανικά, την μοναδική κομπόστα, ζυμαρικά, δημητριακά, κ.α.επώνυμα και αρκετά βραβευμένα, για να ψωνίσουν φεύγοντας, αλλά να τα ζητούν και στις αγορές όπου κατοικούν;
Πρέπει οι ιδιοκτήτες, αλλά και οι ασχολούμενοι με τους χώρους εστίασης να προχωρήσουν στην πιστοποίηση τηςελληνικής κουζίνας, να κατανοήσουν ότι οι επισκέπτες τουρίστες ιδιαίτερα του εναλλακτικού τουρισμού, τους ενδιαφέρει σημαντικά η τοπική διατροφική κουλτούρα και τα παραγόμενα τοπικά τρόφιμα και είναι βασικός λόγος να ξαναέρθουν, πέρα από την σημασία ενίσχυσης των τοπικών παραγωγών.
Θετικό και στην παραπάνω λογική π.χ. οι εκπτώσεις σε 50% των χιονοδρομικών κέντρων. Όμως είναι μέρος του χιλιοστού του προβλήματος.
Η Τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου και δευτέρου βαθμού, αλλά και οι αντίστοιχοι φορείς, επιμελητήριο, εμπορικός σύλλογος, συνεταιρισμοί, παραγωγικοί φορείς, δεν ασχολούνται με τα αναπτυξιακά προβλήματα στην παραπάνω λογική της αειφόρου ολοκληρωμένης ανάπτυξης με κοινό στρατηγικό στόχο. Αυτός είναι και ο ρόλος τους, διότι ο μεμονωμένος ιδιώτης οφείλει να ενταχθεί και λειτουργήσει μετά στην υλοποίηση του στόχου που έχει χαραχτεί για την επίτευξη των παραπάνω.
Χρειάζεται επίσης επανακαθορισμός του ρόλου της ΑΝΗΜΑ(Αναπτυξιακής ) μέσα από δημόσιο ανοιχτό διάλογο. Και αξιοποίηση της επιστημονικής γνώσης, μέσα από τους επιστημονικούς φορείς (Τεχνικό Επιμελητήριο, Οικονομικό Επιμελητήριο, Γεωτεχνικό Επιμελητήριο κ.λ.π), τα οποία θεσμικά και συνταγματικά είναι σύμβουλοι της πολιτείας.
Αλλά δυστυχώς τόσο οι κυβερνήσεις όσο και οι τοπικές αρχές π.χ.(ΧΥΤΥ) προκλητικά αγνοούν.

 
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack